SU-85
Su85_jagdpanzer.jpg

SU-85 (ros. Самоходная установка, liczba oznacza kaliber działa) — średnie działo samobieżne konstrukcji sowieckiej, opracowane w 1943 roku w biurze konstrukcyjnym zakładów Uralmasz, kierowanym przez inż. Lwa S. Trojanowa.

Konstrukcja działa samobieżngo SU-85 bazowała na wcześniejszym modelu SU-122, który z kolei został zbudowany na podwoziu czołgu T-34. Nowy pojazd wyposażono w zmodernizowaną armatę przeciwlotniczą D5 kal. 85 mm, która charakteryzowała się zwiększoną szybkostrzelnością, niezbędną dla niszczenia szybko poruszających się celów. Głównym zadaniem nowej konstrukcji było eliminowanie nowszych modeli czołgów niemieckich (np. PzKpfw V Panther; PzKpfw VI Tiger), szybszych i/lub lepiej opancerzonych niż wcześniejsze konstrukcje. Produkcję seryjną dział SU-85 rozpoczęto pod koniec 1943 r.


Producent ZSRR
Trakcja gąsienicowa
Typ działo samobieżne
Załoga 4 (dowódca, kierowca, celowniczy, ładowniczy)
Lata produkcji 1943-1944
Wyprodukowano 2050
Silnik wysokoprężny, 4-suwowy, 12-cylindrowy widlasty W-2-34
Moc 500 KM
Transmisja mechaniczna
Moc jedn. 16,8 KM/t
Nacisk jedn. 0,70 KG/cm²
Długość maksymalna 8,15 m
Długość kadłuba 6,10 m
Szerokość 3,00 m
Wysokość 2,33-2,45 m
Prześwit 0,40 m
Masa bojowa 29,2-29,6 t
Typ pancerza spawany z płyt walcowanych
Grubość pancerza 20-45 mm
Prędkość maks. na drodze 55 km/h
Uzbrojenie armata wz. 1943 D-5S kal. 85 mm
Inne uzbrojenie 2 pistolety maszynowe PPSz kal. 7,62 mm
Użytkownicy ZSRR, Polska, Rumunia, Bułgaria, Czechosłowacja, Węgry, Korea Płn., Jugosławia

SU-85.jpg
O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 License.